Vorig jaar hebben de partijen D’66, VVD en SP een initiatiefwetsvoorstel ingediend om artikel 147 (verbod op smalende godslastering) te schrappen. Harmen van der Wilt bestrijdt in zijn boek de stelling dat het artikel dood en dus zinloos is: “Er zijn voldoende bepalingen in het wetboek van strafrecht die niet of nauwelijks worden ingeroepen, maar waarvan we het onwenselijk vinden dat deze bepalingen verdwijnen, bijvoorbeeld het verbod op geweld tegen de ministerraad.” Van der Wilt vindt het afschaffen onverstandig: “De huidige maatschappelijke tendensen van verharding en intolerantie ten opzichte van gelovigen en tegen dat wat voor hen Heilig is, noodzaken juist tot een effectievere inzet van strafrechtelijke bepalingen zoals een verbod op godslastering.” Daarbij merkt Van der Wilt wel op dat het strafrecht ‘slechts’ een uiterst redmiddel is, het debat moet primair in het publieke domein gevoerd worden. Verder betoogde de Zwijndrechtse advocaat dat artikel 137c onvoldoende bescherming biedt: “Het artikel over groepsbelediging biedt namelijk geen bescherming tegen smalende, godslasterlijke uitingen.”

 

Het Onderzoek- en Publicatiefonds van de Bond tegen het vloeken is een stichting die zich bezighoudt met de uitgave van wetenschappelijk materiaal op het gebied van godslastering en taalverruwing. De scriptie van Harmen van der Wilt was uitermate geschikt voor publicatie. Op de persconferentie werd het boekje officieel aan het grote publiek gepresenteerd.

 

De Bond had op de persconferentie een duidelijke boodschap, zeker in het beantwoorden van enkele kritische vragen: “Met het schrappen van artikel 147 Sr. verliest de Nederlandse samenleving een moreel ankerpunt in de wetgeving. Van het wettelijke verbod op godslastering gaat een signaalfunctie uit – en die wil de Bond graag behouden. Het schrappen zou opgevat kunnen worden als een vrijbrief om minderheden te kwetsen en beledigen in hun religieuze beleving – dat is een gevolg, waar niemand op zit te wachten.”